echo and narcissus (7)

quae simul aspexit liquefacta rursus in unda,

non tulit ulterius sed, ut intabescere flavae

igne levi cerae matutinaeque pruinae

sole tepente solent, sic attenuatus amore

liquitur et tecto paulatim carpitur igni;

et neque iam color est mixto candore rubori,

nec vigor et vires et quae modo visa placebant,

nec corpus remanet, quondam quod amaverat Echo.

quae tamen ut vidit, quamvis irata memorque

indoluit, quotiensque puer miserabilis 'eheu'

dixerat, haec resonis iterabat vocibus 'eheu.'